تا در آینده ای که خیابان ها از چادر و عفت کمرنگ می شوند در دورنگی ها و
چند رنگی های روزگار تنها به یک رنگ مشکی چادر شناخته شود
مبادا تلخی این نگاه ها محبت چادر را از دلت سرد کند....مبادا..
غصه نخور این روزها حسین هم غریب است...
مـادر هم غریب است
زینب هم غریب است
رقـیه هم غریب است
روزگار غربیست ...
هــوا ممنونمـــ...گرم كه می شوی، تازه می فهمم لذت حجاب را...
لذت بندگی را...!
/alireza/new/hazrat-khadije-2.jpg)
همیشه برایم این "غربت" عجیب بوده! زیرا اسباب شهرت و محبوبیت تماما در او و تاریخچه زندگی اش جمع است؛ اما کوتاهی ما و شاید عوامل تاریخی دیگری باعث شده ما او را در حد شأنش تجلیل نکنیم و در بین مسلمین آن طور که شایسته ی حق اوست تکریم نشود.
کسی که نزد خدا و پیامبر اعظم از اهمیت و مرتبت خاص و والایی برخوردار بود.خانم بزرگواری که رسول خدا، برای وفات او، به جای روز عزا، "سال حزن و غم" اعلام کرد؛ عام الحزن!
او قبل از ازدواج خانمی ثروتمند، با شکوه و فخامت و جلال بود و بسیار زیبا و گرامی؛ او را اهل مکه ملکه ی عرب نامیده بودند و به جهت نجابت و عظمتش مورد احترام همگان بود. او اولین همسر پیامبر خداست؛ او اولین زن مسلمان است؛ او اولین نمازگزار در اسلام است؛ او در تصدیق و تایید نبوت رسول خدا، در حمایت و فداکاری برای اسلام لحظه ای کوتاهی نکرد. او وفادارترین یاور، آرامبخش ترین حامی برای رسول خدا بود؛ او سخاوتمندترین پشتیبان و عاشق ترین معشوق برای همسرش محمد مصطفی ص بود. او مادر فرزندان رسول خدا است؛ مادر فاطمه اطهر س!
او در ایمانش به خدا و رسول ثابت قدم و پاکباز بود. رسول خدا فقط او و سه زن الهی را در زمره ی زنان برگزیده عالمین معرفی کرد و در بین تمام زنان خلقت خدیجه کبری و دخترش فاطمه زهرا و آسیه و مریم را "انسان کامل" نامید. او در تمام مکارم اخلاق بی همتا بود. لذا بارها بعد از وفات خدیجه -حتی به همسران خود- می فرموند: خدیجه و أینَ مثلُ خدیجه؟
اما پیشنهاد:
لطفا در روز دهم رمضان -یعنی روز جمعه ۲۸تیرماه۹۲- روز وفات حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها هر مسلمانی دخترش را با نام مبارک "خدیجه" صدا کند. یعنی فقط یک روز، نام دخترتان را خدیجه بگذارید و اگر کسی دو یا چند دختر دارد کوچکترین دختر را "خدیجه" بنامد. تاکید می کنم فقط برای یک روز! و از همه ی اعضاء فامیل و دوستان بخواهید تا دختر نازنین تان را به این نام مبارک صدا بزنند؛ خدیجه!
بیایید تلاش کنیم تا نام زیبای "خدیجه" زیاد شنیده شود و دلنشینی این نام زیبا، در تمامی خانه ها احساس شود و ان شاءالله با تلاش شما و سایر دوست داران محمد و آل محمد، یک رسم حسنه در احترام عمومی نسبت به مادر مهربان همه ی ما مسلمانان ؛ ام المومنین خدیجه کبری علیهاسلام در جامعه اسلامی مرسوم شود.
لطفا کوتاهی نکنید.
این نام گذاری برکات معنوی بسیاری دارد که شما بهتر می دانید.
تاحالا از خودتان پرسیدید:
مگه اشك چقدر وزن داره...؟
که با جاري شدنش ،اين قدر سبک مي شيم
پی نوشت:
دلتنگ کودکیم!یادش بخیر،قهر می کردیم تا...قیامت
ولحظه ای بعد قیامت می شد...وچه ساده بودیم آن هنگام
که می پنداشتیم ترکیدن بادکنک آبی ماناگوارترین حادثه عالم است
راوی حاج حسین کاجی
در گردان یک پیرمرد ترک زبان داشتیم.کمتر از احوالات خودش با کسی حرف می زد.ه
ر گاه از او سوالی می کردیم یک کلام می گفت:من بسیجی لَر هستم!
گردان به مرخصی رفت.به همراه یکی از بچه ها او را تعقیب کردیم.
او داخل یکی از خانه های محقر در حاشیه شهر قم رفت.
جلو رفتیم و در زدیم.وقتی ما را دید خیلی ناراحت شد.گفت:چرا مرا تعقیب کردید؟
گفتیم:ما لشگر علی ابن ابیطالب«ع» هستیم.آقا گفته از احوالات زیر دستهای خود باخبر باشید.
وارد منزل شدیم.زیرزمینی بسیار محقر با دیوارهای گچ و خاک و پیرزنی نابینا که در گوشه ای نشسته بود!
از پیرمرد در مورد زندگی اش،بسیجی شدنش و این پیرزن سوال کردیم.
گفت:ما اهل شاهین دژ اطراف تبریز بودیم.در دنیا یک پسر داشتیم که فرستادیم قم طلبه و سرباز امام زمان «عج» شود.
مدتی بعد انقلاب پیروز شد.بعد هم در کردستان درگیری شد آمد شهرستان و با ما خداحافظی کرد.
راهی کردستان شد.چند ماه از او خبر نداشتیم.به دنبالش رفتم.
بعد پیگیری گفتند:شهید شده ،جنازه اش هم افتاده دست ضد انقلاب!
بعد از مدتی خبر دادند:پسرت را قطعه قطعه کرده اند و سوزانده اند.هیچ اثری از پسرت نمانده!
همسرم از آن روز کارش فقط گریه بود.آنقدر گریه کرد تا اینکه چشمانش نابینا شد!
از آن روز گفتم:هر چیزی که این پیرزن داغدیده بخواهد برآورده می کنم.
یک روز گفت:به یاد پسرم برویم قم ساکن شویم.
ما هم اینجا آمدیم.من هم دستفروشی می کردم.
یک روز گفت:آقا یک خواهشی دارم.برو جبهه و نگذار اسلحه فرزندم روی زمین بماند.
من هم آمدم.از آن روز همسایه ها از او مراقبت می کنند.
شب عملیات کربلای پنچ بود.هر چه آن پیرمرد اصرار کرد نگذاشتم به عملیات بیاید.
گفتم:هنوز چهره آن پیرزن معصوم درذهنم هست.نمی گذارم بیایی!
گفت:اشکالی ندارد.اما من می دانم،پسرم بی معرفت نیست!
از پیش ما به گردانی دیگر رفت.در حین عملیات یاد او افتادم.
گفتم:به مسئولین آن گردان سفارش کنم،نگذارند پیرمرد جلو بیاید.
تماس گرفتم.با فرمانده گردان صحبت کردم.سراغ پیرمرد را گرفتم.
فرمانده گردان بی مقدمه گفت:دیشب زدیم به خط دشمن.
بسیجی لَر یا همان پیرمرد به شهادت رسید.پیکرش همانجا ماند!
بدنم سرد شد.با تعجب به حرفهای او گوش می کردم.خیلی حال و روزم به هم ریخته بود.
بعد از عملیات یکسره به سراغ خانه آنها رفتم.
جلوی خانه شلوغ بود.همسایه ها آمدند و سوال کردند:چه نسبتی با اهل این خانه دارید؟
خودم را معرفی کردم.بعد گفتند:چهار روز پیش وقتی رفتیم به او سربزنیم دیدیم همانطور که روی سجاده مشغول عبادت بوده جان داده و روحش به ملکوت پیوسته!
کتاب«شهید گمنام»-گروه فرهنگی شهید ابراهیم هادی
حمید علیمی از مداحان جوان و صاحبنام کشورمان که در حال حاضر در سوریه به سر میبرد؛ در حرم حضرت رقیه سلام الله علیها با حسن شمشادی گفتگویی دوستانه انجام داد که مشروح آن در ادامه آمده است. گفتنیاست که این گفتگو توسط آقای حسن شمشادی خبرنگار صدا و سیما در دمشق انجام گرفته و ما متن آن را به نقل از صفحه یکی از شبکههای اجتماعی وی نقل کردهایم.
چند روزی بود که شنیده بودم، حمید علیمی، مداح و ذاکر اهل بیت (ع)، به سوریه آمده. می خواستم که تا وقتی که علیمی در دمشق هست، بتونم ببینمش و گپی باهاش بزنم، این اشتیاق زمانی بیشتر شد که خبر حضور علیمی در سوریه، رسانه ای شد.
انتشار این خبر، واکنش های مختلفی رو به همراه داشت، و به همین خاطر قراری با آقا حمید علیمی گذاشتم در ظهر روز جمعه، در حرم مطهر حضرت رقیه سلام الله علیها تا با هم گپ و گفتی داشته باشیم وبتونم حاصل اون رو به اطلاع دوستان هموطنان برسونم.
این گفتگو نزدیک به یک ساعت و نیم طول کشید و چکیده مهم ترین صحبت های ایشان این شد که بدون هیچ دخل تصرف و قضاوت و پیشداوری تقدیم می کنم.
- به عشق خانم حضرت زینب سلام الله علیها به سوریه آمدم.
- من جنگجو نیستم و صرفا هدفم دفاع از بارگاه خانم هست، هرچند که حافظ اصلی عتبات عالیات خدای آن بزرگواران است.
- من به فرمان یا طبق دستور هیچ یک از مراجع بزرگوار به سوریه نیامدم، هرچند همه این بزرگواران برای من عزیز هستند، اما، در پاسخ به ندای دلم و به عشق دختر امیر المومنین علیه السلام هست که خودم رو به اینجا رسوندم.
- تصورم این بود که واقعا برای دفاع از بارگاه خانم، به وجود من نیاز هست، اما وقتی به زینبیه رسیدم، اونقدر اشتیاق گروه های مردمی و ساکنان این منطقه و محبان اهلبیت (ع)، اعم از شیعه و برخی از اهل سنت رو دیدم، که دریافتم نوبت به همچون منی نمی رسد.
- در یک هفته اول حضور من و دوستم در سوریه، جز خانواده نزدیکم کسی از این مساله با خبر نبود و قصدم هم این بود که این سفر، اعلام و رسانه ای نشود.
- پس از انتشار برخی عکس ها و خبرها، در وبلاگ شخصی ام اطلاع رسانی و هدف و چگونگی حضورم در سوریه را بیان کردم.
- عکس های منتشر شده در فضای رسانه ای و مجازی، کار من نبوده و نیست، که اگر اینگونه بود در وبلاگ و صفحه شخصی ام، اقدام به این کار می کردم.
- باز تاکید می کنم که از طرف کسی و نهادی و ارگانی به سوریه نیامدم و هدفم همان بود که بیان کردم.
-احساس شخصی من این بود که شاید بتوانم در دفاع از حرم خانم زینب کبری (س)، نقش ناچیزی داشته باشم و به محض اینکه به این برداشت قطعی برسم که نیازی به حضورم در سوریه نیست، به کشور باز می گردم.
- اقامت ما (من و دوست همراهم) در یکی از هتل های منطقه زینبه است و الان هم برای زیارت حرم خانم رقیه (س) به دمشق آمدم و در یکی از اقامتگاه های پایتخت مستقر می شم.
- بر خلاف برداشت اولیه ام، تصور می کنم که نیازی به حضور محبان اهل بیت (ع) در سوریه برای دفاع از اماکن مقدس نیست، که اگر اینگونه باشد، مسئولان قطعا اطلاع رسانی و اقدام می کنند.
حمید علیمی مداح اهلبیت (ع) خود را برای دفاع از حرم حضرت زینب (س) به سوریه رسانده است.
وی در خصوص چرایی و چگونگی حضورش در سوریه گفته است
پروازهای ایران به دمشق اکثرا کنسل شده و من از طریق کشوردیگری وارد سوریه شده ام و کاری به دولتش ندارم .
به شوق حرمی آمدم که هر خشت آن ریشه عمر حسینی ها است عمری گفتم یالیتنا کنا معک و حالا وقت آن است که این حرف را ثابت کنم
.
«حسین مروه» نویسنده لبنانی در نامهای که پانوراما شرق الاوسط آن را به چاپ رساند از حسن روحانی رئیس جمهور منتخب ایران خواست تا پرونده امام موسی صدر را بازگشایی کند.
در این نامه آمده است: من به عنوان یک لبنانی بر آنم که نخستین درخواست را در دوره ریاست جمهوری شما به ثبت برسانم؛ همۀ آنچه ما میخواهیم، اندکی نرمی و انعطافپذیری است. خواستۀ ما تنها «بازگشایی پرونده حضرت امام موسی صدر و همراهان ایشان» است.
جناب آقای دکتر حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب
ملت بزرگ ایران، از طریق صندوقهای رأی به شما رأی اعتماد داد تا کشوری رو به پیشرفت را به سوی آیندهای بهتر رهنمون شوید. اینکه آینده بهتر کدام است، اهل خانه خود بهتر میدانند؛ اما در خارج از ایران نیز هستند بسیاری که به درایت شما امید بستهاند تا بسیاری از پروندههای حساس سیاسی را – که وضعیت کنونی آنها بر اهل خبر پوشیده نیست – «اداره» کنید و به نتیجه برسانید.
دنیای امروز آکنده است از بحرانهای مختلف سیاسی و اقتصادی، که از دل آنها پروندهها و چالشهای بیشتری هم برون میآید و برخورد مناسب با چنین شرایطی، به حکمت و بردباری و چه بسا نرمش و انعطافپذیری نیاز دارد، چنان که مولای متقیان امام علی (ع) میفرماید: «لا تکن لیّنا فتعصر ولا تکن قاسیا فتکسر»؛ «نه چندان نرم باش که چلانده شوی و نه چندان سخت که فرو شکنی.»
جناب رئیس جمهور منتخب
من به عنوان یک لبنانی بر آنم که نخستین درخواست را در دوره ریاست جمهوری شما به ثبت برسانم؛ همۀ آنچه ما میخواهیم، اندکی نرمی و انعطافپذیری است. نه میخواهیم که با طرفی درگیری ایجاد شود و نه به شأن و جایگاه کسی خدشهای وارد آید؛ نه در گذشته و نه در حال و آینده چنین خواستهای نداشتهایم. خواستۀ ما تنها «بازگشایی پرونده حضرت امام موسی صدر و همراهان ایشان» است که در سال ۱۹۷۸ به دعوت رسمی حاکم وقت لیبی به آن کشور رفتند و در آنجا ربوده شدند و از آن زمان ما منتظریم که کسی پیدا شود و بتواند اسرار پنهان این جنایت زشت را با همه ابعاد انسانی، اخلاقی، سیاسی و دینی آن آشکار سازد.
جناب رئیس جمهور
خواسته ما چیزی بیش از این نیست؛ و اطمینان داریم که به یاری خداوند، شما این خواسته ما را نادیده نمیگیرید و بیپاسخ نمیگذارید، چنان که ملت بزرگ ایران شما را نادیده نگرفت و سکان کشتی بزرگ خود را به دستان باکفایت شما سپرد. آنان بر این باور بودند که شما برای انجام این ماموریت بزرگ توانایی دارید و ما نیز در این امر تردیدی نداریم و شما را ناخدایی شایسته برای بزرگترین کشتی منطقه در امواج متلاطم دریاها و اقیانوسهای بین قارهای میدانیم، حال که چنین است، چنین ناخدایی را کشتی گمگشتهای در دریای کوچک ما عاجز نخواهد کرد. این کشتی بسی چشم به راه بودهاند و ما آن را در افق دوردست میدیدیم، هر چند تواناترین صیادان نتوانستند در سه دهه گذشته آن را ببینند.
جناب رئیس جمهور
از خداوند متعال میخواهیم که در هدایت راهبری دولت جمهوری اسلامی ایران، تمام خیر و صلاح را برای شما فراهم آورَد.
والسلام علیکم و رحمة الله وبرکاته.
وی با اشاره به همزمانی انتخابات شورای شهر و روستا و انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری تصریح کرد: برگزاری همزمان این دو انتخابات باعث همافزایی و تحرک بیشتر مردم در انتخابات شد، خوب است که در آینده نزدیک این موضوع به صورت تحلیلی بررسی شود.
نائب رئیس مجلس با اشاره به خصوصیات رفتاری حسن روحانی خاطرنشان کرد: فردی که انتخاب شد، مشخصههای خوبی دارد و ما احساس میکنیم که آقای روحانی نقاط قوت تعدادی از رؤسای جمهور پیشین را داشته و نقاط ضعف آنها نیز کمتر در وی دیده میشود.
باهنر همچنین افزود: حسن روحانی ذاتا فرد فراجناحی است و سعی میکند از هر جناحی به جز افراد تندرو و رادیکال برای پیشبرد کارهای خود استفاده کند.
وی با اشاره به شیوه مدیریتی رئیس جمهور منتخب اظهار داشت: روحانی آدمی است که خودش است و سعی میکند که خود را مدیریت کند؛ وی برای همه احترام قائل است و از همه برای کارهایش مشورت میگیرد اما در نهایت خود تصمیمگیرنده نهایی است، این نکته خوبی است که باید بگویم وی با این ویژگی کمتر تحت تاثیر دیگران است.
نائب رئیس مجلس درا دامه سخنانش تصریح کرد: روحانی یک انسان ستادی است و رئیس جمهور هم باید ستادی باشد اما چون در کشورمان ساختارها به صورت ستادی شکل نگرفته و یا در این 8 ساله این ساختار به هم خورده است، رئیس جمهور نیز باید در کنار کار ستادی کار میدانی نیز انجام دهد؛ متاسفانه آقای احمدینژاد تنها به کار میدانی اعتقاد داشت و این باعث ایجاد معضلاتی در کشور شد.
باهنر با بیان اینکه کابینه دولت یازدهم باید کابینه قدرتمندی باشد، افزود: اگر روحانی یک معاون اجرایی قدرتمند و استراتژیک انتخاب کند، میتواند مشکلات ساختاری را برطرف کند.
وی با اشاره به برخی از تحلیلهای رسانههای داخلی و خارجی درباره انتخابات گفت: امروز تحلیلی از بنیصدر دیدم که در آن گفته بود، عجیب است که نظام جمهوری اسلامی تندروی را از اصلاحطلبان و خاتمی گرفته و به میانهرویی مانند روحانی تبدیل کرده است؛ این تحلیل نشان میدهد که اقدام بزرگی در انتخابات صورت گرفته است.
نائب رئیس مجلس با بیان اینکه روحانی را اصلاحطلب نمیدانم، گفت: ما 16 سال گذشته این مشکل را داشتیم که با افراطگرایی از هر دو جناح مواجه بودیم و امیدواریم روحانی با شعار اعتدالگرایی نسبت به این مسئله اقدام کند.
باهنر ادامه داد: روحانی آدمی نیست که از سیاستهای اساسی نظام تخطی کند، قطعا وی کسی نیست که به دنبال حاشیهها و حرفهای تند باشد. وی حتی 7-8 روز قبل از انتخابات نامهای به رهبر معظم انقلاب نوشته و روی آرمانهای نظام تاکید کرد و بیان کرد که همیشه همراه نظام بوده و در حال حاضر نیز همراه نظام است.
وی با اشاره به پیام رهبر انقلاب برای ایجاد همدلی بعد از انتخابات خاطرنشان کرد: در پیام رهبری هم این موضوع وجود داشت که باید بعد از انتخابات رقابتها را به رفاقتها تبدیل کنیم. در حال حاضر کار اجرایی بسیار سخت است و همانطور که رهبری بیان کردند کار اجرایی مانند ماشینی میماند که در سربالایی به سختی حرکت میکند لذا باید از تمامی ظرفیتها برای پیشبرد کارهای اجرایی بهره ببریم.
نماینده مردم تهران در مجلس با اشاره به نتایج انتخابات ریاست جمهوری اظهار داشت: در زمان انتخابات خیلی استرس داشتیم که آرای روحانی بیش از 50 درصد شود و در عددی مانند 49 درصد نماند. تا انتخابات به دور دوم کشیده شود و شائبه تقلب در انتخابات به وجود آید اما امانتداری نظام جمهوری اسلامی که حتی چند درصد را هم به خوبی حساب کرد، این شائبه را به کلی از بین برد.
باهنر در پایان سخنان خود گفت: اگرچه شائبه تقلب در انتخابات از بین رفته و تمامی رسانههای داخلی و خارجی از برگزاری انتخابات پرشور در ایران سخن گفتند اما برخی به سوی این توهم هنوز در حال حرکت هستند. واقع این است که باید فضای آرامشی که اکنون در آن قرار داریم را به سوی پیشرفت و شکوفایی سوق دهیم.
منبع: تسنیم
كوچيده اي.... مگر صبرتان كجاست؟