نستوه

محمدباقر كرمي در ادامه اين نامه كه در مراسم گراميداشت شهداي اخير كردستان در سنندج، قرائت شد، آورده بود؛ سلام بر شهدا، سلام بر دست‌هاي قطع شده عباس، سلام بر سيد‌علي و سلام بر پدرم؛ باباي مهربانم نمي‌‌‌‌دانم از كجا شروع كنم، نمي‌‌‌‌دانم از چه بگويم؛ يتيمي درد بيدرمان.

باباي عزيزم خودت يتيم بودي و يتيم بزرگ شدي ما را هم يتيم گذاشتي، امروز چند روزي است كه من را به گونه‌اي ديگر نگاه مي‌‌‌‌‌كنند و مرا با ترحم مي‌‌‌‌نگرند.

باباي عزيزم من به وجود تو افتخار مي‌‌‌كنم، باباي خوبم من گفتم يتيمم، اشتباه كردم معذرت مي‌‌‌‌خواهم، درست است كه ديگر تو در ميان ما نيستي اما ما پدري مهربان به نام سيدعلي خامنه‌اي داريم هماني كه به ايشان مي‌‌‌گفتي "آقا "، اي پدر عزيزم ما به تو افتخار مي‌‌‌‌كنيم كه تو را فداي رهبر و آقايمان كرده‌ايم.

پدر جان عزيزم مهربانم وقتي مادرت اينگونه مي‌‌گويد، من كه فرزند و پرورش يافته تو هستم، چه بگويم، پدر مهربانم اين پيام فرزند تو و فرزند ديگر شهداي انقلاب به دشمنان است.

دشمنان بايد بدانيد اينجا ايران است، محل و زادگاه فرزندان خميني (ره)، اينجا كردستان است جايي كه در بلنداي آن ايستاده و فرياد مي‌‌زنند السلام عليك ايها الانصارالحسين، اينجا كردستان است جاي كه با شهيدانش شناخته مي‌‌شود، پس دشمنان بدانيد تا زماني كه اسماعيل‌ها بر اين خاك راه مي‌روند، نمي‌‌توانند هيچ غلطي بكنند، چرا كه تمامي فرزندان اين مرز و بوم تنها هدف و شعارشان اين است كه رهبرا از تو به يك اشاره از ما به سر دويدن.